Yılbaşı kutlamaları için hazırlıklar çoktan başladı. Bir yandan dünyada daha yapılacak ne çok iş, yardım edilecek ne çok insan, giderilecek ne çok mutsuzluk, sarılacak ne çok yara varken bir tüketim çılgınlığına kapılıp gelen yılı kutlamak bana saçma geliyor. Diğer yandan insanın kışı, karı, sevdikleriyle beraber olmasını kutlamasından daha doğal, daha iç ısıtan bir şey olamaz diye düşünüyorum. Orta yolu tam olarak bulamadım.  Sanıyorum ki bu çelişkiden kurtulmanın yolu, kutlamaların manevi boyutuna konsantre olmak -sevdiklerini mutlu edecek küçük şeyler yapmak, evini mütevazi bir kutlamaya hazırlamak vs- ve abartılı kutlamalardan ve tüketimden kaçınmak. Ben böyle düşünüyorum. Herhalde aşağıdaki tatlı iki boyutlu yılbaşı ağacını da benim gibi düşünen birisi tasarlamış.

Küçük, sevimli ama işe yaramayan eşyalardan oluşan işe yarar bir yılbaşı ağacı