Uzun süredir hamilelikle ilgili bir ÅŸeyler yazmayı planlıyordum. Anılarım silikleÅŸmeden, duygularım ve deneyimlerim yorgunluÄŸun yarattığı sis perdesinin arkasında kaybolup gitmeden belgelenmeliydiler. Bir türlü bulduÄŸum boÅŸ vakitle bu konuyu yazma motivasyonunu biraraya getirememiÅŸtim. Ta ki çok sevdiÄŸim bir arkadaşımın hamile olduÄŸu haberini alana kadar. Bu güzer haberi alır almaz kendi hamileliÄŸimi ilk farkettiÄŸim andaki heyecandan baÅŸlayarak tüm o aylar boyu yaÅŸadıklarım bütün renkleriyle hafızamda canladı. Nasıl heyecandan sabaha kadar uyumamıştım, nasıl midem bulanmıştı, göbeÄŸimin diÄŸer insanlar tarafından farkedildiÄŸini farkettiÄŸimde nasıl ÅŸaşırmış, ilk kalp atışlarında nasıl duygulanmış, ilk ultrason fotoÄŸrafını kime benzetmiÅŸ, ilk kıpırtılarını nerede hissetmiÅŸ, ilk defa doÄŸum korkusuna ne zaman kapılmış, vücudumun bir daha normal bir insanınkine benzemeyeceÄŸinden telaÅŸlanmış, attığı tekmeler canımı yakmaya baÅŸladığında ona ilk defa nasıl kızmış ve tıpkı ilk öğrendiÄŸim gece olduÄŸu gibi hamileliÄŸimin son gecesinde de yine heyecandan nasıl da uyuyaymamıştım… Bu mucizevi deneyimi yaÅŸamaya hazırlanalarla yaÅŸadıklarımı paylaÅŸmalı, herÅŸeyi anlatmalıyım. Uzun bir vakitte…
*Büyük Umutlar
