Turgut Özakman’ın 29 Ekim gibi manidar bir tarihte kitapçılarda satışa sunulan kitabu Cumhuriyet Türk Mucizesi’ni önceki kitapları gibi büyük bir hızla ve hayranlık ve biraz da üzüntü içinde okudum. Herkese tavsiye ederim. Bu topraklarda çok yakın bir geçmiÅŸte, çok yakın akrabalarımız – ninelerimiz,dedelerimiz- tarafından yaÅŸanan acıları ve bu acıların tekrarlanmaması için verilen mücadeleyi belgeleriyle anlatıyor.

Kitabın tamamından çok etkilenmekle birlikte, bir bölümünün özellikle altını çizerek okudum. Bu bölüm EB takipçilerinin de ilgisini çekebilir diye düşündüm. Atatürk Latife Hanım’la evlenmeye karar verdiÄŸinde onun fikrini şöyle soruyor:

“Seni zor bir hayatın beklediÄŸini biliyorsun deÄŸil mi? Ä°ÅŸi ve görevi çok biriyim. Gelecek için birçok tasarılarım, emellerim, hayallerim var. Bir daha bu yenilgileri, zilletleri yaÅŸamamak için memleketimizi bütünüyle kalkındırmak zorundayız. Büyük sorunlarımızdan biri de toplum hayatımızın kadınlara kapalı, kadınlarımızın da toplum hayatına uzak olması. Yarısı, kadın olduÄŸu için eve kapatılan, okutulmayan, fikri alınmayan, konuÅŸmayan bir millet, yarım bir millettir. Böyle yarım yamalak bir millet uygarlık yarışına katılabilir mi? Böyle toplumların hepsi esir, hepsi sömürge, hepsi zavallı, hepsi geri. Bana katlanır, özellikle uygarlaÅŸma çalışmalarında bana yardım eder, bütün gezilerimde yanımda olur musun?”